DNA-databank

Een DNA-databank is een gecentraliseerde en georganiseerde opslagplaats van DNA-profielen die zijn verkregen uit biologische monsters, zoals bloed, speeksel, haren of andere lichaamsweefsels. DNA-profielen zijn unieke genetische “vingerafdrukken” die kunnen worden gebruikt om individuen te identificeren of te vergelijken op basis van hun genetische informatie.

DNA-databanken kunnen verschillende doeleinden hebben.

De beheerders van DNA-databanken moeten voldoen aan strikte regels en voorschriften met betrekking tot privacy, gegevensbescherming en ethische overwegingen. Dit omvat meestal het anonimiseren van gegevens, het verkrijgen van geïnformeerde toestemming van degenen wier DNA wordt opgeslagen en het beperken van de toegang tot geautoriseerde personen of instanties.

In veel landen worden DNA-databanken gebruikt om bewijsmateriaal van plaats delict te vergelijken met de DNA-profielen van bekende criminelen of verdachten. Dit helpt bij het oplossen van misdaden, het identificeren van daders en het uitsluiten van onschuldige personen.

DNA-databanken kunnen ook worden gebruikt om vermiste personen of ongeïdentificeerde stoffelijke overschotten te identificeren door hun DNA-profielen te vergelijken met die van familieleden.

Sommige DNA-databanken bevatten DNA-profielen van individuen die hun genetische informatie hebben ingediend voor genealogisch of afkomstonderzoek. Deze databanken kunnen mensen helpen bij het vinden van familieleden of het bepalen van hun etnische afkomst.

DNA-databanken kunnen ook worden gebruikt voor medisch en genetisch onderzoek, zoals het identificeren van genen die verband houden met bepaalde ziekten of het bestuderen van genetische variatie binnen populaties.

DNA-databanken